Od Elizabeth CD. Felix'a

Pokazałam swoją słabą stronę przed prawie obcą osobą, nic gorszego nie mogło mnie spotkać.  Niechętnie szliśmy dalej, a po chwili zaczęliśmy biec. Lara mogła mieć kłopoty. I rzeczywiście tak było. Otoczyło ją około 6 żołnierzy. Kilku w ogóle nie wyglądało na owych bojowników. Gdy zaatakowali ich żywiołami wszystko stało się jasne. Trzej z „żołnierzy” było magami. Na szczęście wody. Ten żywioł w tym momencie najbardziej pasował.

Lara znajdowała się w małej kotlinie, zaniżeniu w ziemi. Gdy Jeden z magów wody wziął z powietrza wodę, a ją zmienił w bryłę lodu i rzucił w małą dziewczynkę, Lara nie zdążyła odbić ataku i sama zasłoniła małe dziecko.  Krwawiła, przy lewej łopatce. Lód w nią trafił i na pewno musiała poczuć ostry ból. Natychmiast, gdy jeden z  N I C H chciał ponownie zaatakować,  zagwizdałam na palcach i odwróciłam ich uwagę, a następnie rzuciłam się w ich stronę.

- Hej! Idioci! – Zjeżdżając w dół zgarniałam wodę z ziemi i powietrza. Starczyło mi na dwie duże kule, które obłożyłam w Okół moich dłoni. Gdy byłam dostatecznie blisko, odbiłam się z dwóch nóg i rzuciłam się na jednego z magów. Uderzyłam go mocno, ręka mnie aż zabolała. A woda którą miałam na dłoniach przymocowała jego ręce do ziemi, co uniemożliwiało mu władanie nad daną wodą.  Chwyciłam za pistolet i naładowałam go. Ponownie poczułam ból w plecach. Niedługo potem przeleciałam nad magiem leżącym na ziemi i wylądowałam trochę dalej. Inny kopnął mnie z całej siły.

- FELIX, DO CHOLERY JASNEJ, POMÓŻ MI! – Zdradziłam moją słabość. Przyjaciele. Teraz mogli mnie pokonać. Poprzez zabicie moich bliskich. Nim się obejrzałam, chłopak o białych włosach już był na dole i powalił dwóch żołnierzy. Szybko się podniosłam. Nie mogłam teraz się poddać. Lara w tym momencie, nie dosyć że ochraniała dziewczynkę, to zatrzymywała krwawienie ze swojej rany. Wykonałam kilka uników przed strzałami wodnymi przeciwników. Znów , dla pewności, naładowałam pistolet. Tym razem oddałam strzał w ramię jednego z naszych wrogów. Wyjęłam scyzoryk z kieszeni i nacięłam nim sobie rękę. Krew, która kapała na ziemię i mieszała się z wodę miała coraz bledszą barwę.

Felix, który znalazł się obok mnie spojrzał na mnie ze zdziwieniem.

- No, czy to przypadkiem ich nie miałaś doprowadzić do wykrwawienia? A nie siebie? - Delikatnym ruchem poniosłam krew zmieszaną z wodą za pomocą magii wody.   – No,  cofam swoje słowa. Czekaj.. Możesz władać nad krwią?

- Nie doskonale. Ale magia wody nie polega tylko na władaniu wodą, ale wszystkimi cieczami.  – Uformowałam  z substancji ostrza i po chwili skierowałam je w stronę żołnierzy. Zabiłam ich. Podbiegłam do Lary. Byłam nie pewna w sytuacji. Zostawiłam Felix’owi dwóch magów do załatwienia. Obróciłam się i świetnie sobie radził. Powalił już jednego i nawet uniemożliwił mu magię. Teraz spierał się z kolejnym. 

Pomogłam Larze dość do pobliskiego budynku. Podziwiałam ją. Nie dosyć, że uzdrowiła siebie to i mnie, a na końcu zajęła się dziewczynką. Wcześniej nie zauważyłam,  ale małe dziecko krwawiło z kilku miejsc. Usłyszałam trzask na nami i odwróciłam głowę. 

Jeszcze jeden, był jeszcze jeden m a g o czerwonych oczach, podobnych do moich.

Uchyliłam się przed atakiem, a za nim chłopak zadał kolejny ja puściłam mocny podmuch powietrza. Wypędziłam go z budynku i oboje walczyliśmy na dachu. Zadałam mu kilka ciosów, które w pewnym momencie powaliły go na ziemię.

- Poddaj się albo go zabijemy! – Krzyknął do mnie mag, a z drzwi prowadzących na dach wyszedł Felix pod „opieką” innego z n i c h.  Zacisnęłam pięść i wyjęłam broń. Naładowałam ją i wymierzyłam w maga stojącego przede mną. Nie mogłam pokazać swoich słabości. – Czyli mamy go zabić? – Mężczyzna przyłożył nóż do szyi białowłosego. Wyrzuciłam broń i podeszłam do czerwonookiego. Złapał mnie za szyję i zaczął dusić. Próbowałam się mu wyrwać, ale nie miałam tyle siły.

He's a monster
He's a monster
That boy, he's a motherf*cking monster

Usłyszałam strzał zza moich pleców. Aż drgnęłam.

- Odejdź od Lizzy albo skończysz podobnie jak twój kolega. – Głos należał do Felixa.- Szybkim ruchem, gdy mój wróg się zawahał, kopnęłam go i uwolniłam się z silnego uścisku. Nie miałam czasu na oddychanie, dlatego wzięłam jeden głęboki wdech.

Krew. K R E W.

Moja ręka nadal krwawiła. Przecież ją zacięłam bym mogła użyć krwi. Spróbowałam zawładnąć krwią i się udało. Ciecz przybrała kształt noża, który wbiłam w krtań maga.

- Masz czerwone końcówki włosów, od jego krwi. – Felix zbliżył się do mnie i przeczesał moje włosy. Starał się wyczesać krew.

- Kim tak naprawdę jesteś? – Spojrzałam na niego podejrzliwie.

- Krwawisz. Możesz się wykrwawić. – Wyjął jakąś chustkę i obwiązał mi rękę w miejscu z którego leciała czerwona substancja.

-Kim ty jesteś!? – Przyjrzałam mu się.

- Możesz nazwać mnie potworem. – Gdy spojrzał na mnie uśmiechnął się ciepło. – No już, jestem zwykłym magiem.

<Felix?>