Od Felix'a CD. Elizabeth

Lara złapała dziewczynkę i uciekła razem z nią. Mijając mnie wzrokiem dała znać, żebym ja zajął się drugim. Nie ufała mi, to było pewne. W końcu byłem nowy. Żołnierz położył nogę na sparaliżowanej Lizzy i wycelował właśnie broń w jej głowę. Rzuciła na mnie złowieszcze spojrzenie. Użyłem żywiołu by wytrącić mu broń z dłoni. Był wyraźnie zaniepokojony faktem, że ona nie jest tu sama. Podbiegłem i rzuciłem się na niego. Ani trochę nie protestował, przygrzmociłem go do ściany sprawdzając, czy ma jeszcze jakaś broń.
- Z paralizatorem? Na damę? Chyba tak nie wypada. - Wyciągnąłem z jego kieszeni ową broń. - To nie jest raczej miłe uczucie. Chcesz zobaczyć? - z ironicznym uśmiechem przyłożyłem paralizator do jego ciała. Facet padł, a Lizzy podtrzymując się niezgrabnie na rękach widocznie starała się wstać. - Pomóc?
- Wal się. - rzuciła ostro. - Dam sobie radę. - Podtrzymując się o ścianę stanęła i nieudolnie podeszła do żołnierza. Nachyliła się i swoim nożem wycelowała prosto w serce. - Czucie w nogach mi wraca. Gdzie Lara?
- Pobiegła z dziewczynką. Myślisz, że może się tu ich kręcić więcej?
- Zazwyczaj aż tu nie przychodzą. Zdarzają się dni, w których przychodzi ich trochę więcej. - otrzepując spodnie podeszła do mnie i oparła się o moje ramie. - Idźmy śladem Lary. Mogła kogoś spotkać. - Ruszyła przodem wciąż lekko kulejąc.
- Jesteś pewna, że nie chcesz pomocy?
- Głuchy? Chyba coś wcześniej powiedziałam. - przyśpieszyła kroku.
- < Elizabeth? Lara? > -