Wpatrywałam się w plecy chłopaka. Nie musiał mi pomagać, a
jednak to zrobił. Uśmiechnęłam się pod nosem, po czym szepnęłam mu do ucha.
Wzdrygnął się, słysząc nagle mój głos:
- Dziękuje. - Powiedziałam cicho. - Niestety, muszę tu wysiąść.
I zeskoczyłam z pędzącego motoru, pomagając sobie żywiołem, żeby lądowanie nie bolało. Przebiegłam trochę, próbując nie upaść i rzuciłam się biegiem przez krętę uliczki opuszczonej dzielnicy. Pendrive pobrzękiwał w mojej kieszeni. Tak, wykradłam mu go. Tak, można by to uznać za zdradę. A poza tym, on od początku był mój. W końcu zobaczyłam przed sobą Davida. Uśmiechnęłam się na jego widok, po czym rzuciłam mu małe urządzenie.
- Rozszyfruj to. - Uśmiechnęłam się lekko. - Może i nie mają najlepszych zabezpieczeń, ale to najlepsi hakerzy.
- A ty? - Uniósł brwi.
- Wiesz, że zawsze wolałam bawić się w strzelanki. - Westchnęłam.
- Twój brat cię ściga.
Wzdrygnęłam się. Mój brat, jeden z ważniejszych ludzi White Haze, a jednocześnie mój największy wróg. Zamknęłam oczy.
- Nie on jeden. - Odparłam, odwracając się. - Zajmij się tym.
Kiwnął głową, a ja ruszyłam przed siebie. Idąc wzdłuż drogi spotkałam wielu alkoholików i porzuconych dzieci. Włosy opadły mi na twarz, ale nie przejmowałam się tym. Nagle poczułam ostry ból i ktoś przyparł mnie do ściany.
- Gdzie dane? - Syknął Felix, przystawiając mi sztylet do szyi.
- Nie twój interes. - Warknęłam, próbując się wyrwać.
<Felix?>
- Dziękuje. - Powiedziałam cicho. - Niestety, muszę tu wysiąść.
I zeskoczyłam z pędzącego motoru, pomagając sobie żywiołem, żeby lądowanie nie bolało. Przebiegłam trochę, próbując nie upaść i rzuciłam się biegiem przez krętę uliczki opuszczonej dzielnicy. Pendrive pobrzękiwał w mojej kieszeni. Tak, wykradłam mu go. Tak, można by to uznać za zdradę. A poza tym, on od początku był mój. W końcu zobaczyłam przed sobą Davida. Uśmiechnęłam się na jego widok, po czym rzuciłam mu małe urządzenie.
- Rozszyfruj to. - Uśmiechnęłam się lekko. - Może i nie mają najlepszych zabezpieczeń, ale to najlepsi hakerzy.
- A ty? - Uniósł brwi.
- Wiesz, że zawsze wolałam bawić się w strzelanki. - Westchnęłam.
- Twój brat cię ściga.
Wzdrygnęłam się. Mój brat, jeden z ważniejszych ludzi White Haze, a jednocześnie mój największy wróg. Zamknęłam oczy.
- Nie on jeden. - Odparłam, odwracając się. - Zajmij się tym.
Kiwnął głową, a ja ruszyłam przed siebie. Idąc wzdłuż drogi spotkałam wielu alkoholików i porzuconych dzieci. Włosy opadły mi na twarz, ale nie przejmowałam się tym. Nagle poczułam ostry ból i ktoś przyparł mnie do ściany.
- Gdzie dane? - Syknął Felix, przystawiając mi sztylet do szyi.
- Nie twój interes. - Warknęłam, próbując się wyrwać.
<Felix?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz