- Nie powinno cię to interesować. - Warknęłam, wciąż nie
odwracając się.
- Odpowiesz mi? Za kogo ty się uważasz?!
- Uważam się za dziewczynę, która odeszła z White Haze! - Zacisnęłam pięści i zamknęłam oczy, krzycząc wprost do niego. - Uważam się za kogoś, kto miał być ich cholerną bronią! Za dziewczynę, którą własny brat chciał oddać do badań, i podawał codziennie sterydy, które dali mu naukowcy! Myślisz że wiesz dużo o życiu i upokorzeniu?!
Zamilkł. Widziałam w jego oczach uczucie niepewności i współczucia, jednak minęło to równie szybko jak się pojawiło. Zacisnęłam zęby. I dobrze. Nie potrzebowałam współczucia.
- Nadal nie wiem, kim był ten chłopak. - Wskazał miejsce, z którego szłam. - Ani czy nas zdradziłaś.
Odrzuciłam włosy do tyłu.
- Ten chłopak, to był mój przyjaciel. Najlepszy Haker, zaraz na miejscu przed White Haze.
- Masz na myśli...
- Owszem. - Uśmiechnęłam się krzywo. - David Morgenstern. A teraz ci chyba muszę wytłumaczyć pojęcie zdrada... Oznacza to, że ktoś działa z korzyścią dla drugiej strony. Nie robię tego. Po prostu bez tego chlopaka nie dalibyście rady odszyfrować tych danych. Wiem, bo próbowałam. Kiedy jeszcze oni mnie trenowali, zakradłam się tam, ale... nic nie mogłam odczytać. Dopiero gdy zobaczyłam notatki, przeczytałam to, co przez całe moje życie ukrywali przede mną. Ale po co ja ci to mówię? - Zapytałam jakby siebie. - Przyznam ci się, Felix. - Uśmiechnęłam się smutno i jakby bez uczuć. - Lubię cię nawet. Jesteś podobny do mnie. Podejrzliwy. Czasem nawet arogancki. Działamy pod wpływem emocji.
<Felix?>
- Odpowiesz mi? Za kogo ty się uważasz?!
- Uważam się za dziewczynę, która odeszła z White Haze! - Zacisnęłam pięści i zamknęłam oczy, krzycząc wprost do niego. - Uważam się za kogoś, kto miał być ich cholerną bronią! Za dziewczynę, którą własny brat chciał oddać do badań, i podawał codziennie sterydy, które dali mu naukowcy! Myślisz że wiesz dużo o życiu i upokorzeniu?!
Zamilkł. Widziałam w jego oczach uczucie niepewności i współczucia, jednak minęło to równie szybko jak się pojawiło. Zacisnęłam zęby. I dobrze. Nie potrzebowałam współczucia.
- Nadal nie wiem, kim był ten chłopak. - Wskazał miejsce, z którego szłam. - Ani czy nas zdradziłaś.
Odrzuciłam włosy do tyłu.
- Ten chłopak, to był mój przyjaciel. Najlepszy Haker, zaraz na miejscu przed White Haze.
- Masz na myśli...
- Owszem. - Uśmiechnęłam się krzywo. - David Morgenstern. A teraz ci chyba muszę wytłumaczyć pojęcie zdrada... Oznacza to, że ktoś działa z korzyścią dla drugiej strony. Nie robię tego. Po prostu bez tego chlopaka nie dalibyście rady odszyfrować tych danych. Wiem, bo próbowałam. Kiedy jeszcze oni mnie trenowali, zakradłam się tam, ale... nic nie mogłam odczytać. Dopiero gdy zobaczyłam notatki, przeczytałam to, co przez całe moje życie ukrywali przede mną. Ale po co ja ci to mówię? - Zapytałam jakby siebie. - Przyznam ci się, Felix. - Uśmiechnęłam się smutno i jakby bez uczuć. - Lubię cię nawet. Jesteś podobny do mnie. Podejrzliwy. Czasem nawet arogancki. Działamy pod wpływem emocji.
<Felix?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz