wtorek, 22 kwietnia 2014

Od Percy'ego

- Pokaż na co cię stać! - krzyknął mój starszy brat trzymając w ręce zakrwawioną katanę
Krew na katanie była moja. Kolejny raz go poniosło i ugodził mnie w lewe ramię, w prawdzie rana nie była poważna ale cholernie bolała. Dysząc ciężko stałem po drugiej stronie wielkiego pomieszczenie w którym odbywały się treningi, w lewej ręce trzymałem czystą katanę. Oparłem się o ścianę po czym dotykając ranę zamknąłem oczy, po chwili je otworzyłem. Krzyknąłem głośno i biegnąc w kierunku swojego brata zacząłem wymachiwać kataną. Gdy dwa ostrza zderzyły się ze sobą, malutkie iskierki wzleciały w górę. Walka była czymś jak taniec, pełno obrotów, skłonów i wyskoków, jak jakiś magiczny rytuał. Przeciąłem powietrze mieczem, nie spodziewałem się napotkać oporu, tym oporem było ramie mojego brata. Ten głośno krzycząc upadł na ziemię.
-Oszalałeś!? - krzyczał - ja cię drasnąłem z kilka razy lżej!
Upuściłem miecz i wybiegłem z sali wołając kogoś żeby nam pomógł. Po chwili do pomieszczenia wbiegła nasza babcia ze służką, te zaniosły rannego brata do innego pomieszczenia. Gdy do sali wszedł ojciec, ze zezłoszczonym spojrzeniem walnął mnie w całej siły w twarz. Zachwiałem się odwracając wzrok od ojca, czułem wyrzuty sumienia.
-On..sprowokował mnie...ja nie miałem zamiaru.
-Milcz! Przynosisz wstyd rodzinie, twoje zdolności magiczne...powinny być o niebo lepsze! Już twoja trzynasto-letnia siostrzenica ma lepsze wyniki w posługiwaniu się magią!
Spojrzałem na niego, był cały czerwony, nie mogłem znieść jego spojrzenia więc podniosłem miecz wsadzając go w pochwę po czym opuściłem salę treningową.
<Tydzień później>
Z kubkiem gorącego makaronu szedłem przez ulice miasta. Było już dawno po godzinie 23 jednak, ulice nadal były pełne. Skręciłem nieco w ciemniejszą uliczkę, były w niej dwie dziewczyny poprawiające swój makijaż. Ubrane w krótkie spódniczki i bluzki z dużym dekoltem ukazujące wielkie piersi. Kiedy zobaczyły że koło nich przechodzę zaczęły głupio chichotać, jedna z nich złapała mnie za rękę. Uśmiechnąłem się do niej głupio, ta zaczęła się do mnie przystawiać.
-Spieszy ci się? - zapytała cicho
-Niezbyt - odrzekłem puszczając oczko
-Masz ochotę..na coś szybkiego
Zaśmiałem się po czym wylałem całą zawartość swojego kubka na jej głowę, ta piszcząc odskoczyła do tyłu. Wzruszyłem ramionami po czym ruszyłem przed siebie. Według mojego informatora wiedziałem już gdzie kryjówkę mieli ci z Dark Avatar. Tylko dlatego tutaj przyjechałem, miałem zamiar ich znaleźć i dołączyć do ich grona, można powiedzieć że byłem bardzo pewny siebie. Po godzinie byłem już na miejscu. W przeciwnieństwie do reszty miejsc w mieście to było ciche, aż za ciche. Stało tutaj kilka opuszczonych budynków, każdy kto by tutaj trafił mógłby się zorientować że w tym miejscu znajduje się jakaś baza, to dilerów lub miejsce spotkań przeróżnych gangów których było w tym mieście wiele. Stanąłem przy jednej ze ścian budowli dotykając dłonią zimnej cegły. Przymknąłem oczy, otworzyłem je dopiero wtedy gdy usłyszałem szuranie za sobą. Nie odwracając się nadal nasłuchiwałem, po chwili ktoś przystanął, czułem spojrzenie czyiś oczu na swoich plecach. Odwróciłem się i zobaczyłem przed sobą ładną dziewczynę, z brązowymi włosami. Wpatrywała się we mnie podejrzliwie, w ręce trzymała nóż, spojrzała na moją twarz po czym na katanę u mojego boku.
-Nie jestem szpiegiem - powiedziałem widząc jej napiętą postawę
-Skąd mam ci wierzyć?
Uniosłem lewą rękę, nad moją dłonią zaczęły tańczyć kule wody. Uśmiechnąłem się do dziewczyny sprawiając że kule zniknęły. Dziewczyna zaczęła mi się przyglądać, przymrużyła oczy lecz po chwili uśmiechnęła się, uśmiech był wręcz niezauważalny.
-Co tutaj robisz...i skąd pochodzisz?
-Może zaczniemy skąd pochodzę..kojarzysz Południowe Plemie Wody?
-Tak..jesteś jego członkiem?
-Powiedzmy, jestem z nim spokrewniony ale jesteśmy jakby..ich członem, pochodzę z Plemienia Górskiego Potoku, moja prapraprapraprababka była córką wodza Południowego Plemienia Wody - uśmiechnąłem się wpatrując się w swój miecz - Tydzień temu uciekłem ze swojego rodzinnego domu, oni sami nie uznają tej organizacji za poprawną ale...ja sądzę inaczej, czy mógłbym do was dołączyć?

(Lara? Pozwolisz mi dołączyć? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz